woensdag 01 juni 2011 door Marjolein Corjanus
Het debuut van een jonge Frans-Iraanse schrijfster raast door de literaire wereld. Met The Enchanter: Nabokov and Happiness schreef Lila Azam Zanganeh een opmerkelijk boek over Nabokov (1899-1977), geïnspireerd door haar liefde voor diens werk en voortbordurend op diens thema's, vocabulaire en schrijfstijl. Als leidraad nam ze daarbij Nabokovs concept voor 'geluk' dat ze in verschillende hoofdstukken en op zeer verschillende manieren uitwerkt.
In de opwinding rondom dit literaire debuut spelen Zanganeh's exotische afkomst en dito verschijning zeker een rol. Haar ouders vluchtten in de jaren zeventig vanuit Iran naar Parijs, waar Lila werd geboren en aan de Sorbonne studeerde. Inmiddels verdeelt ze haar tijd tussen de Verenigde Staten en Frankrijk en schrijft ze o.m. voor de New York Times, The Paris Review en Le Monde. Mocht de literair geïnteresseerde lezer desondanks nog nooit van Zanganeh hebben gehoord, dan komt daar nu met het media-offensief rondom haar eersteling zeker verandering in. Op haar eigen website maakt 'La Zanganeh' melding van de kranten en televisieprogramma's waar zij reeds haar opwachting maakte, waarbij het aantal interviews het aantal recensies minstens evenaart. Zanganeh is dan ook een zeer intrigerende gesprekspartner, zoals ook The Guardian vaststelt. Ze is afwisselend glamoureus, nerdy, speels en erudiet.
Critici hebben moeite de aard van Zanganeh's onconventionele boek te omschrijven, dat het midden houdt tussen memoires, biografie, literatuurkritiek en fictie. Zo bevat het boek ook een denkbeeldig interview tussen Nabokov en Zanganeh (geboren in 1976). Nabokovs zoon Dimitri (1934), die zich als vertaler en executeur-testamentair altijd sterk heeft bemoeid met de literaire nalatenschap van zijn vader (zie bijvoorbeeld hier en daar), raakte met Zanganeh bevriend en figureert eveneens in het boek (lees het essay dat Zanganeh schreef over hun ontmoetingen).
Zanganeh won het vertrouwen van Nabokov's zoon en overtuigde een uitgever om haar ongebruikelijke boek te publiceren. Bovendien wist ze de valkuilen van een dergelijke literaire spin-off te vermijden, wat in andere gevallen vaak genoeg kwetsende, drakerige of smakeloos commerciële boeken opleverde (zie bijvoorbeeld onze eerdere berichtgeving over Marie Lebey's boek over Modiano en het Feuilles volantes-stuk van Hans Cottyn over de 'diffuse schrijver').
Critici (zie o.m. The Guardian en The Boston Globe) zijn het erover eens dat The Enchanter origineel, aanstekelijk en briljant geschreven is en tegelijkertijd Nabokov en diens werk alle eer aandoet. Een feest van herkenning voor Nabokov-adepten en een prettige ontdekkingstocht voor wie dat niet is.
The Enchanter: Nabokov and Happiness verscheen tegelijkertijd in de VS en in Groot-Brittannië, Frankrijk, Italië en in Nederland (vertaald door Maarten Polman als De tovenaar. Over Nabokov en het geluk).
Op 9 juni zal de schrijfster in Nederland zijn voor een interview met Arnon Grunberg (zie de website van spui25 voor meer informatie). Zanganeh meldt intussen dat ze schrijft aan een tweede boek, dit keer met 'de liefde' als onderwerp, getiteld The Orlando Inventions, een titel die reminiscenties oproept aan Virginia Woolf.
Verwante berichten
Reacties
Geef uw mening
Dit boek gaan we dan eens aanschaffen. Het zal me een rib uit mijn lijf kosten (ja, ik ben erg armoedig helaas), maar dit gaat hopelijk de moeite waard zijn. Ter compensatie van het werk van Anna Drijver, zullen we maar zeggen? En dan die Perzische schoonheid! Het is ongelofelijk. Ze is echt prachtig. Ze is uit een sprookje. Gezien de tekst is haar verschijning bevordelijk voor de verkoop van boeken. Dat geloof ik wel. Ook de literatuur draait bij velen niet om inhoud. Dat stelt mij weer gerust.
geplaatst door Fedor Baflowski op woensdag 01 juni 2011 om 12u34