dinsdag 03 mei 2011 door Dirk Leyman

A.F.Th. van der Heijden schrijft 'requiemroman' voor overleden zoon Tonio

De Nederlandse auteur A.F.Th. Van der Heijden stuurt op 26 mei een ‘requiemroman' de wereld in over zijn vorig jaar verongelukte zoon Tonio (foto). Op de Eerste Pinksterdag van 2010 kwam de 21-jarige Tonio van der Heijden, enig kind van Van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een ongeval om het leven. Hij was aangereden door een bestuurder in de Amsterdamse binnenstad en overleed vervolgens in het ziekenhuis, in het bijzijn van zijn ouders.
In Tonio. Een requiemroman brengt Van der Heijden een hommage aan zijn zoon. Na diens dood "deed Van der Heijden het enige waar hij op dat moment toe in staat was": graven in zijn herinnering, aantekeningen maken, schrijven. Twee dwingende vragen stuwen het boek verder: "Wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan zijn dood, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden?" Uitgeverij De Bezige Bij spreekt van "een zoektocht die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonio's leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld." Het boek resulteert in "een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis." Eerder schreef Van der Heijden ook al het requiem Asbestemming over zijn vader en twee andere requiems: De sandwich en Weerborstels.
A.F.Th. van der Heijden publiceerde onder meer de bejubelde cyclus De tandeloze tijd en werkt aan de uitdijende cyclus Homo Duplex. In 2007 kreeg hij de AKO Literatuurprijs voor Het schervengericht.

Tags: Nederlandse literatuur
Geplaatst door Dirk Leyman op 03-05-2011
3 reacties

Verwante berichten
Reacties

Een boek dat je naar de keel grijpt. Je moet het steeds even neerleggen omdat het verdriet ongrijpbaar is. Ik zie die ouders voor me in hun ondragelijke lijden. Zo'n verlies verwerk je niet. Je leert er, met de tijd, hopelijk alleen maar mee leven. Meer niet. Het verdriet blijt. Helaas.

geplaatst door emmy op woensdag 27 juli 2011 om 21u18

Beste A.F.Th. en echtgenote, ik heb het boek in één adem (de ademtocht duurde 4 dagen) uitgelezen. Wàt indrukwekkend! Wàt een ouderliefde! Wát een tederheid! 630 pagina's lang was ik diep geraakt, maar ik had lang niet zoveel pagina's nodig, om van Tonio te gaan houden. Laat het verdriet om de dood jullie niet kapot maken, opdat jullie Tonio verder vol trots op handen kunnen blijven dragen. Heel veel sterkte en moed, en dank, dat ik Tonio heb mogen leren kennen! Ine van Oosterbosch - moeder van een dochter van 30

geplaatst door Ine van Oosterbosch op dinsdag 21 juni 2011 om 14u38

Ik zie dat er nog geen reacties geplaatst zijn. Ik heb het boek net uit,ik kon er niet van loskomen. En moet er ook even van bijkomen. Als moeder van een enig kind maak ik me ook voortdurend zorgen over haar welzijn ook al is ze nu 29. Ik herken zoveel over het niet aflatende beschermende dat je over je kind hebt.Ik zou niet weten wat ik zou doen als dit mij overkwam,maar het gevoel wat jullie daarbij hebben staat heel dicht bij me. Verder werk ik zelf in het AMC in de operatiekamer en herkende daardoor heel veel. Geloof me,er wordt daaar alles gedaan voor welke patient dan ook. Ik heb het hele boek door door jullie verdriet heen kunnen kijken maar sta natuurlijk machteloos aan de kant. Hopenlijk kunnen jullie je leven weer oppakken. Groeten, Gwen

geplaatst door Gwen Kuijvenhoven op zondag 19 juni 2011 om 18u31
Geef uw mening