In het Brugse Gezellemuseum loopt tot 19 december de tentoonstellingVan Ostaijen en De Bankroet Jazz. Manuscripten, foto's, boeken en tijdschriften duiden het filmscenario De Bankroet Jazz dat Paul Van Ostaijen (1896-1928) schreef, tijdens of net na zijn verblijf in Berlijn na het einde van de Eerste Wereldoorlog. Van Ostaijen, op de vlucht voor Belgische gerechtelijke vervolging omwille van zijn activisme, leefde van oktober 1918 tot mei 1921 met zijn vriendin Emma Clément onder barre omstandigheden in Berlijn, waar ze eerst een kamer in de Wilhelmstrasse betrokken. Hij was er getuige van hevige sociale en politieke onrust - die culmineerde in het uit de weg ruimen van Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht - én van de opkomst van het dadaïsme. In De Bankroet Jazz vertelt hij hoe een dadaconsortium met jazzmuziek Berlijn en uiteindelijk de rest van Europa aan het dansen krijgt en zo bijdraagt tot de val of het bankroet van de bestaande orde. Van Ostaijen beschouwde zijn werk wel degelijk als een filmscenario maar bracht in zijn manuscript - dat in twee versies bestaat - talrijke typografische variaties aan, die ook bijvoorbeeld Bezette stad (1920) kenmerken. Of Van Ostaijen het scenario echt wilde publiceren en concrete filmplannen koesterde is niet bekend, het werk werd pas in 1954 gepubliceerd in de eerste uitgave van zijn Verzameld werk. Filmmakers Leo van Maaren en Frank Herrebout maakten in 2008 op basis van het scenario een collagefilm van filmfragmenten uit de twintiger jaren en trekken er ook dit seizoen samen met de liveband van trompettist en componist Wouter van Bemmel mee op tournee. Ze treden op tijdens het Jazz Brugge festival in het Concertgebouw op 3 oktober. Uitgeverij IJzer bracht in 2008 De Bankroet Jazz opnieuw uit, een facsimile van het handschrift samen met de film op dvd, aangevuld met een documentaire over Van Ostaijens Berlijnse periode. Over de kwaliteit van de tentoonstelling in het Gezellemuseum valt blijkbaar te redetwisten, zoals de kritische blog over het bruisende culturele Brugge Moonartgallery bewijst: "mager en ontgoochelend". Hieronder ziet u een fragment uit de filmversie van Leo van Maaren en Frank Herrebout.