maandag 11 oktober 2010 door Dirk Leyman
De Nederlandse Bond tegen het vloeken heeft uitgehaald naar "het grove en godlasterlijke taalgebruik" in enkele kinderboeken die dit jaar zijn bekroond door de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek. Vooral de boeken Tiffany Dop en Hoe het varken aan zijn krulstaart kwam, beiden bekroond met een Zilveren Griffel, kunnen volgens de notoire scherpslijpers van de Bond niet door de beugel.
De Bond legt elk jaar de kinderboeken op de rooster via een screening op krachttermen en blasfemie. Hun lezersjury stoorde zich aan Tiffany Dop van Tjibbe Veldkamp "wegens het gewelddadige en seksistische karakter". Ook Gerda Dendooven deelt in de brokken: Hoe het varken aan zijn krulstaart kwam is "ronduit blasfemisch": "van God wordt een karikatuur gemaakt en de auteur laat God vloeken", aldus de bond. Een laag vloekgehalte bevatte het met de Gouden Griffel bekroonde boek Voordat jij er was van Daan Remmerts: geen grove woorden, maar het kan volgens de bond wel worden gezien "als een parodie op het scheppingsverhaal." Positieve kwotering krijgen ook Al zijn eendjes van Christian Duda en De boomhut van Marije en Ronald Tolman "waarin geen grove woorden voorkomen." De Bond concludeert: "In een aantal kinderboeken is op een niet al te nette manier over God, de schepping en seksualiteit geschreven. Dat is jammer, want wij denken dat de auteurs in staat zijn om emotie en agressie te omschrijven zonder daarbij scheldwoorden en vloeken te gebruiken." Vierennegentig procent van de ouders zou vinden dat vloeken in kinderboeken een negatieve invloed heeft op jeugdige lezers.
De Bond gaat contact opnemen met auteurs van kinderboeken en ook de Stiching Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek aanspreken over het taalgebruik in kinderboeken.
Verwante berichten
Reacties
Geef uw mening
Toevallig gisteren stuurde ik een gedicht(je) naar mijn kleinzoo van acht en een half jaar. Hierin wordt gevloekt van het begin tot het einde. Maar het gaat dan wel over een vader die telkens als eerste begint te vloeken, en over een kereltje dat de vader imiteert of zelfs parodieert. Kan dat dan niet? In ieder geval werd het gedicht goed onthaald door mijn dochter, die alles behalve een voorstander van vloeken is, en mijn kleinzoontje, die ook al niet vloekt. Overigens is het gedicht volgens mij heel leuk en heeft het de bedoeling, precies dat woordgebruik als het ware belachelijk te maken, precies doordat het het fenomeen van het vloeken benadrukt. Wat een Bond tegen het Vloeken doet is volgens mij alleen maar vechten tegen de bierkaai. Zoiets als het proberen te onderdrukken van seks. Want vloeken als uitlaatklep vind ik - en samen met mij bijna iedereen - vind ik prima. Al doe ik het zelf nooit, ik vind trouwens dat het gaat om de toon van het vloeken of een vloek (of meerdere) als vulgair kan worden geïnterpreteerd. In mijn gedichtje gaat het om volgende vloeken of basterdvloeken: Tuttetut, tetteketet, godver,getver, miljaar en okido. Niet meer, niet minder. (Maar het gaat dus om 'de toon van het liedje' volgens mij.
geplaatst door wollaert pieter op dinsdag 12 oktober 2010 om 11u44