vrijdag 10 april 2009 door Dirk Leyman
De Nederlandse dichteres
Fritzi Harmsen van Beek is afgelopen zaterdag in Groningen op 81-jarige leeftijd overleden. Het nieuws is nu pas bekendgemaakt. Haar bescheiden, speelse en hoogst particuliere oeuvre heeft altijd grote waardering gekregen, maar appelleerde aan een klein publiek. Ze debuteerde met
Geachte Muizenpoot en achttien andere gedichten (1965), dat op slag tot een kleine klassieker van de Nederlandse letteren werd uitgeroepen. Verder schreef ze de dichtbundel
Kus of ik schrijf (1975) en twee absurdistische prozabundels:
Wat knaagt? (1968) en
Neerbraak (1969). Harmsen van Beek bleef zelf erg in de luwte en moest niet weten van publicitair vertoon. Ze was enige jaren gehuwd met Remco Campert, die ze in 1954 op het Boekenbal had ontmoet. Het paar woonde een tijdlang op het landgoed Jagtlust, een broeinest van dichters en schrijvers. Harmsen van Beek had ook liaisons met Peter Vos, Hugo Brandt Corstius en Adriaan Roland Holst en verzeilde bij momenten in een flamboyante, in alcohol gedrenkte, levenswandel.
Voor haar poëzie ontving ze in 1975 de Van der Hoogtprijs en in 1994 de A. Roland Holst-Penning. F. Harmsen van Beek komt als Mevrouw Oofi ook voor in de
Brief uit Amsterdam in
Op Weg naar het Einde (1963) van Gerard Reve. Lees ook dit stuk bij
Woest en Ledig over van Beeks levenswandel en het boek
Jagtlust van Annejet van der Zijl. Annie van den Oever schreef in 2003 de studie
Fritzi en het groteske. Zie het bericht op
De Contrabas, via Trouw. (DL - Remco Campert, Fritzi Harmsen van Beek en Giny Oedekerk, zonnend op een dakterras, ± 1955).
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 10-04-2009
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
