dinsdag 24 juni 2008 door Dirk Leyman

Het
overlijden van de Nederlandse criticus en schrijver Kees Fens op 14 juni jl. heeft de pennen van de in memoriamschrijvers langdurig in beweging gezet.
De papieren man maakte een ruimhartige selectie uit de bijdragen die naar aanleiding van zijn dood verschenen, bij wijze van hommage ook aan "de koning van het precieze lezen", zoals Marita Mathijsen hem omschreef.
==
Elsbeth Etty in
NRC-Handelsblad: De criticus die in alles de schoonheid zocht en ook de beschouwing
Kees Fens en de literaire kritiek: "Fens verzette zich tegen "de entertainmentindustrie” die ook de serieuze pers bedreigt, maar tegelijkertijd vond hij dat een criticus zijn publiek ook een beetje literair moet onderhouden. Dat lukte hem voortreffelijk zonder ooit te vervallen in de luxestijl van iemand die op een Engels landgoed leeft en in zijn vrije tijd de literatuur erbij doet. Van hem moesten krantenstukken stinken naar inkt en zweet."
==
Jan Blokker, ook in
NRC-Handelsblad:
Herinneringen aan een dode journalist: "Je zou het niet zeggen van iemand die tot de meest belezen Nederlanders van de afgelopen 78 jaar moet hebben behoord, maar eerst en vooral was hij een journalist, sterker nog: een allround journalist. Politiek, sport, mode, Monteverdi, Engelse doopvonten uit de 12de eeuw – je hoefde maar te kikken, of hij had er al een gedetailleerd, geestig, en altijd deskundig artikel over geschreven."
==
Arjen Fortuin over Fens en sport
in een column in NRC: "Weinig schrijvers konden zo natuurlijk – enthousiast, maar niet geëxalteerd – schrijven op het snijvlak van sport en letteren."
==
Arnold Heumakers in de column
Altijd rechtop aan tafel in
NRC: "Zijn recensies, die wekelijkse leerschool, gelden nog altijd als voorbeeldig; ze getuigen van een aandacht, precisie en verbeeldingskracht die je zelden in zo’n gelukkige combinatie tegenkomt."
==
Aleid Truijens in
De Volkskrant:
Werk niet zo hard, dat hoeft toch niet.
==Abdelkader Benali over Kees Fens, eveneens in
de Volkskrant: "Bij Kees Fens kreeg ik het gevoel dat de Republiek der Letteren, dus met al zijn dichters en briljante dissidenten, iets mysterieus en tegelijkertijd onverklaarbaar concreet is."
==Hoofdredacteur
Pieter Broertjes van
de Volkskrant neemt afscheid van "veertig jaar innig bondgenootschap" tussen Fens en de krant:
Schrijven was Kees' verslaving: "Zijn, soms venijnige, profielen waren legendarisch. Kees Fens schreef ze in een vloek en een zucht. Hij hoefde zijn slachtoffers niet te kennen, hij observeerde ze en dat was genoeg. Je kon hem geen groter plezier doen dan hem ’s avonds op te bellen met het verzoek iemand van naam en faam af te leggen. ‘Heb ik een uur? Dat is genoeg.’"

==
Max Pam op zijn eigenste Max Pam Globe:
Kees Fens, de onzichtbare man: "Qua uiterlijk had Kees Fens veel weg van Sartre. Wie hem voor de eerste keer ontmoette, zag een gehavend mens. Je voelde dat hij zich niet naar voren wilde dringen, maar liever onzichtbaar wilde blijven. Treffend vond ik beschrijving van H.U. Jessurun d’Oliveira, die Fens in 1962 ging vragen of hij mee wilde werken aan het tijdschrift
Merlyn. “Hij lag toen net in het ziekenhuis”, zei d’Oliveira, “want hij had ook destijds al een heel slechte huid en was allergisch voor alles. Zo maakte ik kennis met hem; een geheel in windselen verborgen gestalte”.
==
Geert Buelens greep het overlijden van Fens aan voor een bespiegeling over de literaire kritiek in kranten en op het internet in
De Morgen: "Terwijl een aantal middelgrote Amerikaanse kranten de afgelopen maanden hun boekenkaternen simpelweg hebben afgeschaft, lijken ze bij ons niet in acuut gevaar. Maar de aard van de literatuurbijlagen is wel drastisch aan het veranderen. Hoewel het aantal bladzijden cultuur- en mediaberichtgeving bepaald niet afneemt, verschijnen er steeds minder echte, laat staan diepgravende en kritische recensies van boeken. Vooral bij grote namen schotelt de krant veel liever een interview voor."
==
Marcel van Nieuwenborgh in zijn
De Standaard-column:
Kees.
==
Ann De Craemer herdenkt Fens op de website van het Vlaams-Nederlands huis
deBuren:
De laatste hoek.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 24-06-2008
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening