woensdag 12 maart 2008 door Dirk Leyman
Vorige week is in Amsterdam de Nederlandse auteur
Jacques Kruithof (°1947) op 60-jarige leeftijd aan slokdarmkanker overleden. Het nieuws raakte pas nu bekend.
De neerlandicus en literatuurdocent Kruithof verdiende zowel zijn sporen als prozaïst, essayist en dichter. Hij was jarenlang verbonden aan het tijdschrift
Vrij Nederland en schreef regelmatig voor het
Nieuw Wereldtijdschrift van Herman de Coninck.
Tot zijn bekende studies behoren
De bewoonde wereld (1972) over poëzieinterpretatie en onder meer de essaybundels
Zegge en schrijve (1974),
Vertellen is menselijk (1977) en
Het oog van de meester (1979), evenals
Hoe ik om het leven kwam en andere essays (1985). Met het boek
Gezicht op Proust (1993) publiceerde hij een handleiding bij het lezen van Marcel Proust
A la recherche du temps perdu. In 1988 had hij onder de titel
De rijkdom van het onvoltooide al een gewaardeerde introductie geschreven bij de vertaling van Robert Musils
De man zonder eigenschappen.
In 1984 debuteerde hij als dichter met de bundel
Slaapvertrek. Kruithof heeft een flink aantal, vaak historische romans op zijn naam staan waaronder
Het lied van de houtduif (1989), de bijna als memoires geconcipieerde
Het slotfeest (2004),
Schildersverdriet (2005) en
Hellewicht (2007), die langzaamaan steeds minder succes bij het lezerspubliek kenden. In 2006 publiceerde hij bij zijn uitgever Atlas nog het pamflet
Je moet niet doen of alles hetzelfde is. Daarin haalde hij uit naar het egalitarisme in de kunsten, waar volgens Kruithof postmodernisten en populisten erop aansturen de hiërarchie in cultuuruitingen overbodig te maken. Elsbeth Etty besluit haar necrologie in
NRC-Handelsblad als volgt: "In
Het slotfeest verzucht de hoofdpersoon: „Gesteld dat mij te zijner tijd een lucide sterfbed gegund is, een laatste ‘rendez-vous met zichzelf’, om met Proust te spreken (dus niet: het verkeerde vliegtuig, een hartstilstand in de boekwinkel, een slangenbeet in donker Afrika) – ik zou willen dat mijn leven zich dan aftekent als een consistent verhaal, want dan zou ik vinden dat mijn leven ‘zin’ heeft gehad. Een soort van zin.” Volgens zijn vrouw Rosita Wouda, is Jacques Kruithof zo’n lucide ‘rendez vous met zichzelf’ gegund geweest." [foto Jacques Kruithof: Chris van Houts]
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 12-03-2008
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
