De Franse belangstelling voor de laaglandse letteren is de laatste tijd erg opvallend. Nu heeft ook de Franse krant
Libération in haar boekenbijlage uitgebreide lof voor
Les Dix Doigts des Jours, de zopas gepubliceerde Franse vertaling van Erwin Mortiers novelle
Alle dagen samen. "Boek na boek graaft Mortier een steeds diepere groeve uit, waar de schriftuur zich niet zozeer ontplooit in nostalgie, als wel in sensaties", schrijft Sean James Rose in
zijn aandachtige recensie. "Wat deze auteur bezighoudt is niet het glans verlenen aan herinneringen, maar in de loop van de bladzijden het lumineuze van de blik van de kindertijd doen glinsteren." Onlangs omschreef het Franse boekenvakblad
Livres Hebdo Les dix doigts des jours als "de sleutel" tot het oeuvre van
Erwin Mortier, "vol geheimenis en rijkdom onder een bedrieglijk eenvoudig oppervlak." Ook was er aandacht voor de opeenvolgende generaties vrouwen in het bij het prestigieuze
Fayard verschenen boek: "In amper honderd pagina's suggereren hun stemmen zoveel geschiedenis, schetsen ze de trekken van zoveel personages dat je er een spacieuze roman mee zou kunnen vullen: de geschiedenis en psychologie van een uithoek van Vlaanderen, rondom een oude man die sterft en begraven wordt."
Les dix doigts des jours is al de vierde roman van Mortier die in het Frans is verschenen, na
Marcel (bekroond met de
Prix de traduction Amédée Pichot 2003),
Ma deuxième peau (2004) et
Temps de pose (2005). De vertalingen zijn van de hand van Marie Hooghe. In
Le Monde des Livres van gisteren schreef Jean-Pierre Stroobants in de rubriek
Lettre d'Amsterdam dan weer een mooi portret van dichter Al Galidi (helaas nog niet online te lezen). Zie ook
onze eerdere berichten over de aandacht van
Le Monde voor Nederlandstalige schrijvers als Geert Mak, Anna Enquist, Bart Moeyaert en Gerda Dendooven.
Er werden nog geen reacties geplaatst.
