vrijdag 06 april 2007 door Dirk Leyman
De Britse schrijver
Ian McEwan maakt de laatste tijd de vreemdste dingen mee. Nadat hij onlangs beschuldigd werd van
plagiaat en er ook
een onbekende broer van hem opdook, ontstond er deze week heisa toen hij op
Radio Four vertelde hoe hij een aantal kiezelstenen van
Chesil Beach had gesprokkeld. Hij had dat gedaan met het oog op het schrijven van zijn zopas verschenen (en alweer luid geprezen) roman
On Chesil Beach. De kiezelstenen kregen een prominente plaats op zijn werktafel. Maar Chesil Beach, gelegen aan de kust van Dorset, blijkt een beschermd natuurgebied te zijn, evenals een site van wetenschappelijk belang. Er mag dan ook reglementair geen steen verlegd worden, tenzij door de natuur zelve. De nietsvermoedende stenenraper McEwan kreeg na het interview fikse tegenwind van natuurbeschermers, zo meldt
The Guardian.
De Weymouth & Portland Council, verantwoordelijk voor de kuststrook, drong er bij de Britse schrijver op aan om de stenen zo spoedig mogelijk terug te bezorgen. Zoniet zou hem een boete van 2000 pond worden aangerekend. McEwan schrok van de ontstane commotie. Zelf had hij geen tijd om de stenen te retourneren. Hij gaf ze dan maar mee met een filmploeg die bij hem thuis op bezoek was én de klus voor hem wou klaren. Gisteren waren de kiezelstenen terug verenigd met hun miljoenen soortgenoten. "Ik had helemaal niet in de gaten dat ik een vergrijp pleegde.
Chesil Beach is prachtig en ik ben blij de kiezelstenen terug te kunnen schenken", zo verklaarde McEwan, niet zonder enige ironie.
The Guardian had eerder deze week al
een bespiegeling over de "onweerstaanbare" aantrekkingskracht van de
Chesil Beach-stenen.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 06-04-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
