De Papieren Man - Literaire berichtgeving à la carte

Enkele dagen geleden kwam Knack op zijn website terug op de heisa rond de naoorlogse literatuurgeschiedenis Altijd weer vogels die nesten beginnen van KUL-professor Hugo Brems, waaruit Patricia de Martelaere werd geweerd - om niet erg literair geïnspireerde redenen (zie hier). Professor Anne-Marie Musschoot van de Gentse Universiteit, die de literatuurgeschiedenis superviseert, zegt nu dat de Martelaere zonder meer in Brems' boek thuis hoort: "Dat de Martelaere ontbreekt in het overzicht, is iets waarvoor de auteur, maar evenzeer de begeleidende raad van advies én de hoofdredactie collectief verantwoordelijk zijn." Musschoot verklaarde aan Knack dat Brems heeft aangegeven dat hij in een volgende druk, "die er zéker komt", "een en ander zal rechtzetten." Volgens Knack is het betreurenswaardig dat ook 'dertigers' als Dimitri Verhulst, Stefan Brijs en Peter Terrin geen vermelding waard bleken. Of de literaire canonvorming dan weer zo kort op de bal moet gaan spelen, valt toch wel te betwijfelen. Verhulst maalt er alvast niet om, maar is niet mals voor Brems in "de zaak-de Martelaere": "Iemand met een dergelijk gebrek aan objectiviteit moet voortaan geweerd worden uit allerhande raden en jury's en comités en wat dan ook. Wie persoonlijke, amoureuze frustraties binnenloodst in een wetenschappelijke studie is klein in het zijn." Bij de Martelaere zelf is de zaak helemaal niet verteerd. Ze beschuldigt Brems nogmaals van kwade trouw: "Schrijvers hoeven nu eenmaal niet zelf uit te maken hoe belangrijk ze zijn voor de geschiedenis. Mijn grote verontwaardiging betreft echter het feit dat ik heel goed weet waarom ik niet word vermeld, en dat de reden niets te maken heeft met een persoonlijke voorkeur, maar met persoonlijke wrok." Peter Terrin merkt toepasselijk op dat Brems zich "in nesten" heeft gewerkt door zijn literatuurgeschiedenis tot 2005 te laten doorlopen: "Onvermijdelijk verzeilt het overzicht in het gevaarlijke zog van het literaire heden, zoals blijkt. Dat heden is een vliegdekschip met glanzende gevechtsvliegtuigen. Vele piloten zullen roemloos ten onder gaan, hoe groot ook hun bijdrage aan de overwinning, anderen zullen door het lot worden opgetild en zich in de rol van held moeten schikken. Het is goed te wachten tot de oorlog voorbij is, alvorens de geschiedschrijving aan te vatten." Stefan Brijs laat - verrassend? - weten niet zo bekommerd te zijn om zijn toekomstige plaats in de literaire geschiedenis. Musschoot bewaart het verlanglijstje van Knack alvast tot de volgende Brems-editie: "Ik neem graag nota van de ontbrekende namen: zij zullen worden meegenomen in onze verdere besprekingen."