zondag 07 januari 2007 door Hans Cottyn
In 1932 vond een ontmoeting plaats met verregaande literaire gevolgen. In dat jaar maakte de Argentijnse schrijver
Jorge Luis Borges (1899-1986) kennis met
Adolfo Bioy Casares (1914-1999). Gaandeweg werden de kompanen vier schrijfhanden op één buik. Onder het pseudoniem
H. Bustos Domecq publiceerden ze samen verschillende boeken, waarbij vooral hun
Zes raadsels voor Don Isidro Parodi, een detective die zelf in de gevangenis zit, gedenkwaardig blijft. De vriendschap duurde meer dan vijf decennia en al die tijd hield Bioy Casares een dagboek bij van hun amicale en literaire band. De Spaanse uitgeverij
Destino publiceerde recent dat
lijvige dagboek, meer dan 1600 blz, want van een monumentale vriendschap moest wel een
monumentaal boek komen. Het geschrift zorgde alweer voor leven in de nog steeds woelige nalatenschap van Borges. María Kodoma, de weduwe van Borges en de strenge executeur,
reageerde meteen en noemde Bioy Casares 'een verrader' omdat hij al te intieme details zou hebben prijsgegeven. Wat goed is voor lezers, hoeft dat niet steeds voor weduwen te zijn, zo blijkt eens te meer. Borges-adepten houden trouwens morgenavond best hun agenda vrij. Dan geeft Borges-specialist en biograaf Robert Lemm voor het Dordrechtse genootschap
De Letteren spreken een lezing over
Het boek van zand.
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
