woensdag 15 november 2006 door Dirk Leyman
Er ontspinnen zich alweer geestige debatten op de
Ramblas-blog van
Klara, naar aanleiding van een column van Chris Van Camp over het ook veelvuldig de pen hanterende mediafenomeen Luc De Vos. Van Camp is niet mals voor De Vos, die pretendeert met
De laatste mammoet (Atlas) een volwaardige roman te hebben geschreven. "
Het werkt op de zenuwen, je ontwapenend proza in de ‘gij-taal’ van Gezelle. De verhalen waarin je ‘gasten zoals gij’ opvoert als geslagen honden van het lot. Naïef en ook altijd wat vroom vanbinnen. Een gewaagde pose. Persoonlijk verdenk ik je ervan bij kaarslicht De Sade te lezen en achter je luiken te flaneren met niets dan intellectuele vunzigheid om het lijf. Ik weet het vrijwel zeker. Waarom blijf je ook zo dicht bij het stripfiguurtje dat de media van je maken?" Ze schrijft ook: "
Wanneer hij in De Morgen en De Standaard wordt neergesabeld als auteur is dat een vervelend gevolg van zijn BV-status". Ter info: uw dienaar was de zogezegde "neersabelaar" van
De laatste mammoet (zie
De Morgen, 31.10.06), maar deed dat uitsluitend aan de hand van literaire criteria. Integer recenseren doe je immers op basis van wat de tekst (én niet de mens achter de schrijver) je uitlokt, van wie hij ook moge komen. Niet minder boeiend is Chris van Camps opstootje rond
Zevende Dag-anker Annelies Beck en haar aanpak van Antjie Krog (brief aan Antjie Krog, 23.10): "
Dit is een brief uit plaatsvervangende schaamte, een sorry-brief. Eigenlijk had hij van ene Annelies Beck moeten komen. Juist, het meisje dat u met verstomming sloeg gisteren tijdens De Zevende Dag." Enz. Leest u zelf maar.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 15-11-2006
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
